سى و هشتم : اگر شخصى ديوانه بوده‌باشد وبه‌هوش‌آيد سنّت [ 1 ] است‌كه غسل‌كند . سى و نهم : غسل جهت كفن كردن ميّت . چهلم : اگر شخصى جنب بميرد سنّت است كه او را قبل از غسل ميّت يا بعد از آن غسل جنابت دهند [ 2 ] . فصل سى و دو چيز در غسل معتبر است ؛ هفده امر واجب ، و پانزده امر سنّت است . امّا آن هفده چيز كه واجب است : اوّل : مكان غسل [ 3 ] غصبى نباشد . دوم : آب غسل طاهر باشد . سوم : آب غسل مضاف نباشد ، مثل گلاب و غيره . چهارم : آب غسل غصبى نباشد ، امّا اگر نداند كه آب غصبى است و به آن آب غسل كند [ و بعد از آن ظاهر شود كه غصبى بود ] « 1 » [ 4 ] آن غسل صحيح

--> [ 1 ] استحباب اين غسل محلّ تأمّل است . ( خراسانى ) [ 2 ] محتاج به مراجعه است . ( خراسانى ) * اين حكم محلّ تأمّل و اشكال است . ( كوهكمره‌اى ) [ 3 ] يعنى فضائى كه غسل در آن واقع مىشود ، امّا زمين مثلًا كه شخص بر آن قرار ميگيرد غصبيّت آن به غسل ضررى ندارد ، مگر آن كه غسل علّت تصرّف در آن بوده باشد . ( خراسانى ) * و همچنين فضائى كه در آن غسل مىكند و محلّ ريختن آب غسل و ظرف آب آن . ( دهكردى ، نخجوانى ، يزدى ) * ذكر فرمودن غصبى نبودن فضائى كه در آن غسل مىكنند اهمّ بوده . ( صدر ) * مكان غسل مثل مكان وضوء است كه اباحهء مكان شرط نيست ، اگر فضا مباح باشد و مستلزم نباشد غسل ريختن آب به محلّ غصبى را ، غسل صحيح است ، اگرچه مكان غصبى باشد . ( مازندرانى ) ( 1 ) فقط در يك نسخه موجود است .